ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਉਹ ਸਵਾਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਟਾਲਦੇ ਹਾਂ

ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਘੱਟ ਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ — ਜਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਰੋਗ-ਨਿਦਾਨ, ਕੋਈ ਹਾਦਸਾ, ਕੋਈ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਲਓ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।

ਮਸੀਹੀਅਤ ਕਿਸ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ

ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਭੱਜੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹੀ ਆਸ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਠੋਸ ਅਤੇ ਵੱਧ ਅਨੋਖੀ ਹੈ: ਜੀ ਉੱਠਣਾ। ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ ਸਰੀਰ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਕੀਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ।

ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਦੀ ਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਬਹਾਲ ਕੀਤੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ “ਫੇਰ ਮੌਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ” (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 21:3-4)। ਜਿਸ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਉਹ ਭੱਜ ਨਿਕਲਣਾ ਨਹੀਂ: ਉਹ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਿਸ ’ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ

ਇੱਕੋ ਘਟਨਾ ’ਤੇ। ਪਹਿਲੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੋਹਣਾ ਖ਼ਿਆਲ ਕਹਿ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ: ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਿਆ, ਇੱਕ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਗਵਾਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 15:3-8)।

ਪੌਲੁਸ ਇਸ ਤੋਂ ਅਜਿਹਾ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਘੱਟ ਹੀ ਧਰਮ ਕਰਨਗੇ: ਜੇ ਇਹ ਝੂਠ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਇਮਾਰਤ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ “ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਰਸਯੋਗ” ਹਨ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 15:19)। ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਖੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਕੀ?

ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਲੰਘ ਜਾਣਾ ਬੇਈਮਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਦੋ ਨਤੀਜੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਨਹੀਂ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਦੀਵਤਾ, ਜੋ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਇੱਕ ਸਦੀਵਤਾ (ਰੋਮੀਆਂ 6:23; ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 20:15)। ਇੱਕ ਕਹਿ ਕੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਬਚਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ: ਕਿ ਨਿਆਂਈ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਮਰਿਆ, ਅਤੇ ਕਿ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਆਖ਼ਰੀ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਸਾਰ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਬੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ

ਬਹੁਤ ਕੁਝ। ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਸਰੀਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ — ਬਾਈਬਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂਈ ਉਹੀ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਹੱਕ ਹੈ (ਉਤਪਤ 18:25), ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਦੱਸੇ ਕਿ ਕਿਵੇਂ।

ਜੋ ਪੂਰਾ ਨਕਸ਼ਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਹੋ

ਕੋਈ ਦਲੀਲ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ। ਮਸੀਹੀ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਰੋਂਦੇ; ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਨਹੀਂ” (1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 4:13)। ਆਸ ਅੱਥਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਲਿਖੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਲਈ ਬੱਝਦੇ ਨਹੀਂ।