ਜਦ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੀ ਕਹਾਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?

ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਇਹ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਹੀ ਪਵੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸਫਲਤਾ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੀਂ ਨਹੀਂ।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੇ ਜਾਣ ਲਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, “ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ” (ਮੱਤੀ 6:7-8)। ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਇਕ ਉਹ ਬੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਖ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਪਾਪੀ ’ਤੇ ਦਯਾ ਕਰ” (ਲੂਕਾ 18:13)। ਯਿਸੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰ ਕੇ ਮੁੜਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਕ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ

ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। “ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ।” “ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਤੂੰ ਹੈਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” “ਅੱਜ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ।”

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਅੱਜ, ਇੱਕ ਵਾਕ।

ਸ਼ਕਲ ਦੇਣ ਲਈ ਚਾਰ ਹਰਕਤਾਂ

ਜਦ ਇੱਕ ਵਾਕ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ:

• ਧੰਨਵਾਦ — ਕੋਈ ਇੱਕ ਠੋਸ ਗੱਲ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਕਹੋ। “ਸਭ ਕੁਝ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ” ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ “ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ”।
• ਮਾਫ਼ੀ — ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਹੋ ਕਿ ਕੀ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਚਲੇ ਬਿਨਾਂ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਇਹ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਿੜਗਿੜਾਓ ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ ਸੁਣਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ।
• ਮਦਦ — ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲਓ।
• ਸੁਣਨਾ — ਦੋ ਮਿੰਟ ਦੀ ਚੁੱਪ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਤਰਾਂ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ-ਪਾਸੜ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।

ਦਸ ਮਿੰਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ। ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਨਾਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਿਹਤਰ ਹਨ।

ਜੋ ਨਮੂਨਾ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ

ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਿਖਾਉਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਭਾਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ: ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ (ਮੱਤੀ 6:9-13)। ਉਹ ਪੰਜ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ — ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ, ਅੱਜ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪਾਈ ਮਾਫ਼ੀ, ਅਤੇ ਬਚਾਅ।

ਇਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਹਰ ਸਤਰ ’ਤੇ ਰੁਕਦਿਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵੀਹ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਇਹੀ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।

ਜਦ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਆਵੇ

ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ। ਤਦ ਚੁੱਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਦੁਹਰਾ ਵੀ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੰਗਲਾ ਫੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: “ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ, ਮੇਰੇ ’ਤੇ ਦਯਾ ਕਰ।” “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।” ਇਹ ਕੋਈ ਮੰਤਰ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਜੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਈਬਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਬਦਲੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਅਜਿਹੇ ਹੌਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ” (ਰੋਮੀਆਂ 8:26)। ਹੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ: ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ।

ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ

• ਇੱਕ ਮਿਥਿਆ ਸਮਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਛੋਟਾ, ਮਨ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ।
• ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਲਿਖੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਮੰਗਿਆ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਕਸਰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
• ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ, ਜੋ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨਾਲੋਂ ਛੇਤੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਲਿਖੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।