ਕੀ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰੋਜ਼ਮੱਰਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ?

ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦਾ ਸਵਾਲ

ਇਹ ਵਾਜਬ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਵਰਗੇ ਸਖ਼ਤ ਲੋਕ ਵੇਖੇ ਹਨ। ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜੀਣ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਸ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਇ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਅਤੇ ਮਨ੍ਹਾ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੁਕਤਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤੀਆਂ ਨੈਤਿਕ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਚੰਗਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਕੁਝ ਮੁੱਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਸੀਹੀਅਤ ਇਸ ਨੂੰ ਪਲਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਕਬੂਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੂੰ ਕਬੂਲਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।

ਇਹੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਘੁਮਾਏ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਮੁਕਤੀ ਇੱਕ ਦਾਤ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ 2:8-9)। ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਮੁੜਨਾ ਹੈ — ਤੋਬਾ: ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਕਿ ਕੀ ਟੁੱਟਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਟੈਕਸ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ।

ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਮਸੀਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਪਲ ਤੋਂ ਹਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੀ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਸੀਹ ਵਰਗਾ ਬਣਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ 14:16-17; ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 1:8)। ਇਸੇ ਲਈ ਮਸੀਹੀ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਘੜਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਸਿਧਾਂਤਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁੱਲ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਦਾ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ ਜਿਊਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਖ਼ਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕੁਝ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਠੋਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਦਿਸਦਾ ਹੈ

• ਕੰਮ। ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਮੁੱਲ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਬਿਨਾਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਖਿੱਲਰੇ ਬਿਨਾਂ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ।
• ਪੈਸਾ। ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਸੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੁੱਲ੍ਹਦਿਲੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਹੋਣ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
• ਝਗੜੇ। ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਾਫ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਚਣਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਬੇਤੁਕਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
• ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਢੰਗ। ਜੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਕਾਮਾ, ਬੇਘਰ ਬੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ-ਸਹਿਣਯੋਗ ਸਾਥੀ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ।
• ਨਾਕਾਮੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਟੁੱਟੇ ਬਿਨਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ’ਤੇ ਟਿਕੇ ਨਹੀਂ।

ਇਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ

ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਇਹ ਨਾ ਉਦਾਸੀ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਪੈਸੇ ਦੀ ਤੰਗੀ, ਨਾ ਘਰ ਦਾ ਤਣਾਅ। ਮਸੀਹੀ ਵੀ ਸਭਨਾਂ ਵਾਂਗ ਤਲਾਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਮਾਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਹੌਲੀ ਹੈ। ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਵਧਣ ਦੀ, ਅਭਿਆਸ ਦੀ, ਤੁਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਕਿਸੇ ਸਵਿੱਚ ਦੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

ਜੋ ਪਰਖ ਯਿਸੂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ

ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਹਾਜ਼ਰੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣਗੇ। “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਰੱਖੋਗੇ ਤਾਂ ਇਸੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਨਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਚੇਲੇ ਹੋ” (ਯੂਹੰਨਾ 13:35)।

ਇਹ ਸਖ਼ਤ ਪਰਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ’ਤੇ ਲਾਓ।

ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਰਖੀਏ

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨੇੜਿਓਂ ਵੇਖਣਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਥਾਨਕ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਹਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਅਸਲੀ ਪਰਖ ਉੱਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।